POPRZEDNIO
Gdy ujrzą, że wojna przegrana, opuszczą Cersei.
Daj im szansę.
Dzwony i uniesione bramy to znak kapitulacji.
Później cię odszukam.
Ryzykujesz.
Poślę z tobą ludzi.
Pójdę sam.
W imieniu prawdziwej królowej, Daenerys Targaryen,
skazuję was na śmierć.
Szary Robaku!
To koniec.
Ci ludzie są jeńcami.
Wrogowie królowej muszą zostać pokonani.
Jak bardzo chcesz ich jeszcze pokonać?
- Klęczą. - I oddychają.
Rozejrzyj się. Wygraliśmy.
Wykonuję rozkazy królowej, nie twoje.
Jak one brzmią?
"Zabić wszystkich, którzy służą Cersei Lannister".
To wolni ludzie.
Zdecydowali, za kogo będą walczyć.
Spokojnie! Spokojnie.
Jon.
Powinniśmy pomówić z królową.
Krwi z mojej krwi!
Dotrzymaliście wszystkich obietnic!
Zabiliście moich wrogów w żelaznych szatach.
Zburzyliście ich kamienne domy.
Daliście mi Siedem Królestw!
Torgo Nudho.
Idziesz za mną od Placu Dumy.
Jesteś najdzielniejszy z dzielnych, najwierniejszy z wiernych.
Mianuję cię dowódcą mych wojsk,
starszym nad armią królowej.
Nieskalani!
Zostaliście odebrani matkom i obróceni w niewolników!
Teraz...
jesteście wyzwolicielami!
Wyzwoliliście mieszkańców Królewskiej Przystani z uścisku tyranki!
Ale wojna wciąż trwa!
Nie odłożymy włóczni, dopóki nie wyzwolimy
wszystkich ludzi na świecie!
Od Winterfell po Dorne,
od Lannisportu po Qarth,
od Wysp Letnich po Morze Nefrytowe,
kobiety, mężczyźni i dzieci
zbyt długo cierpią przygnieceni kołem!
Strzaskacie je wraz ze mną?
Uwolniłeś brata.
Dopuściłeś się zdrady.
Uwolniłem.
A ty wyrżnęłaś całe miasto.
Brać go.
Co tu robisz?
Co ty tu robisz?
Przyszłam zabić Cersei.
Twoja królowa mnie ubiegła.
Teraz to królowa nas wszystkich.
Powiedz to Sansie.
Czekaj na mnie za bramami. Znajdę cię.
Jon.
Ona wie, kim jesteś.
Kim naprawdę jesteś.
Zawsze będziesz zagrożeniem.
A ja potrafię rozpoznać zabójcę.
Przyniosłeś wino?
Nie.
Cóż,
dziękuję, że mnie odwiedziłeś.
Nasza królowa nikogo nie więzi zbyt długo.
Jest w tym jakaś sprawiedliwość.
Zdradziłem przyjaciela i patrzyłem, jak płonie.
Teraz popioły Varysa powiedzą moim:
"A nie mówiłem?".
Właśnie dotarło do mnie,
że jako jedyny wiesz, dokąd się udaję.
Jest życie po śmierci?
Ja go nie widziałem.
Powinienem być wdzięczny.
Zapomnienie to najlepsze, co może mnie czekać.
Udusiłem kochankę.
Zabiłem ojca z kuszy. Zdradziłem królową.
- Nie. - Tak.
I po tym, co widziałem, zrobiłbym to ponownie.
Ja wybrałem swój los.
Mieszkańcy Królewskiej Przystani - nie.
Nie usprawiedliwiam tego.
Nie zamierzam.
- Ale wojna dobiegła końca. - Czyżby?
Słyszałeś przemowę do żołnierzy.
Czy to brzmiało jak koniec walki?
Wyzwoliła mieszkańców Zatoki Niewolniczej.
Wyzwoliła mieszkańców Królewskiej Przystani.
I dalej będzie wyzwalać,
dopóki wszyscy nie będą wolni...
pod jej rządami.
A ty byłeś u jej boku, doradzałeś jej.
Aż do dzisiaj.
Varys miał rację.
Ja się myliłem.
Próżnością było sądzić, że nią pokieruję.
W naturze królowej leżą ogień i krew.
Sądzisz, że kształtują nas dewizy rodów, w których przychodzimy na świat?
Ja też byłbym ogniem i krwią.
Ona nie jest ojcem, jak ty nie jesteś Tywinem.
Mój ojciec był złym człowiekiem. Moja siostra też.
Zbierz wszystkich, których zabili,
a nie będziesz miał połowy tego, czego nasza królowa
- dokonała jednego dnia. - Cersei ją zmusiła.
Bitwa skończyła się po zdobyciu bramy.
Patrzyła na ścięcie przyjaciółki.
Widziała upadek swojego smoka.
I z tego powodu spaliła miasto.
Łatwo osądzać, gdy stoi się z boku.
Ty byś to zrobił?
Co?
Siedziałeś na grzbiecie smoka.
Miałeś tę moc. Spaliłbyś całe miasto?
Nie wiem.
Wiesz.
Nie powiesz tego, by jej nie zdradzić,
ale wiesz.
Czy to ważne?
Ważniejsze niż wszystko inne.
Gdy mordowała handlarzy niewolników z Astaporu,
nikogo poza nimi to nie obeszło,
ale to byli źli ludzie.
Gdy krzyżowała panów z Meereen, również nikt nie protestował.
To byli źli ludzie.
A dothraccy khale , których spaliła?
Oni potraktowaliby ją gorzej.
Gdziekolwiek nie pójdzie, źli ludzie giną,
a my się cieszymy.
A ona nabiera sił
i przekonania, że czyni dobrze i sprawiedliwie.
Wierzy, że jej przeznaczeniem jest zbudować lepszy świat.
Czy gdybyś w to wierzył,
naprawdę wierzył,
zabijałbyś wszystkich, którzy stoją między tobą a rajem?
Wiem, że ją kochasz.
Ja też ją kocham.
Może nie do końca tak jak ty,
ale wierzyłem w nią całym sercem.
Miłość jest silniejsza niż rozum.
Wszyscy to wiemy.
Spójrz na mego brata.
"Miłość to śmierć obowiązku".
Teraz to wymyśliłeś?
Maester Aemon powiedział to dawno temu.
Czasem obowiązek to śmierć miłości.
Jesteś tarczą, która osłania krainę człowieka.
Zawsze robiłeś, co trzeba.
Bez względu na koszty
starałeś się chronić ludzi.
Kto jest dla nich największym zagrożeniem?
Proszę cię o coś straszliwego,
ale też koniecznego.
Myślisz, że jestem ostatnim, którego straci?
Kto jest dla niej groźniejszy niż prawowity spadkobierca tronu?
Decyzja należy do niej. Jest królową.
Przykro mi, że tak się skończyło.
A twoje siostry?
Naprawdę sądzisz, że klękną?
Będą lojalne wobec tronu.
Jak myślisz, czemu Sansa powiedziała mi prawdę?
Bo nie chce, żeby Dany była królową.
- To nie jej wybór. - Nie jej.
Twój.
I musisz dokonać go teraz.
Gdy byłam mała, brat powiedział mi,
że zrobiono go z tysiąca mieczy poległych wrogów Aegona.
Czym jest tysiąc mieczy
dla dziewczynki, która ledwie liczy do 20?
Wyobrażałam sobie wielką górę, na którą nie sposób się wspiąć.
Tylu poległych wrogów,
że dostrzec można tylko stopy Aegona.
Widziałem traconych na ulicach jeńców.
Podobno na twój rozkaz.
- To było konieczne. - Konieczne?
Byłaś tam?
Widziałaś?
Dzieci, małe dzieci płonęły!
Próbowałam zawrzeć z Cersei pokój.
Wykorzystała ich niewinność przeciwko mnie.
- Chciała mnie osłabić. - A Tyrion?
Za moimi plecami spiskował z wrogiem.
Co uczyniłeś tym, którzy zdradzili ciebie,
mimo że pękało ci serce?
Wybacz mu.
- Nie mogę. - Możesz.
Możesz wybaczyć im wszystkim, pokazać, że zbłądzili.
Sprawić, że zrozumieją.
Proszę, Dany.
Nie możemy się zasłaniać litością.
Świata, którego pragniemy,
nie zbudują ludzie wierni temu, co mamy.
Świat, którego pragniemy, musi być światem litości.
I będzie nim.
Niełatwo dostrzec coś, czego do tej pory nie było.
To będzie dobry świat.
Skąd wiesz?
Skąd wiesz, że będzie dobry?
Bo wiem, czym jest dobro.
I ty też.
- Ja nie wiem. - Wiesz.
Zawsze wiedziałeś.
A wszyscy inni?
Ci, którzy też sądzą, że wiedzą?
Nie do nich należy wybór.
Bądź ze mną.
Buduj ze mną nowy świat.
To jest nasz cel.
Od samego początku,
gdy ty byłeś małym chłopcem, bękartem,
a ja dziewczynką, która nie umiała zliczyć do 20.
Zróbmy to razem.
Razem strzaskajmy koło.
Jesteś moją królową.
Teraz i zawsze.
Gdzie Jon?
Jest naszym więźniem.
Jak i lord Tyrion.
Obaj mieli tu dziś trafić.
Sami decydujemy, co robimy z naszymi więźniami.
Miasto należy do nas.
Za jego murami ujrzysz tysiące ludzi północy, którzy wyjaśnią ci,
że skrzywdzenie Jona Snowa nie jest dobrym pomysłem.
I tysiące Nieskalanych, którzy wierzą, że nim jest.
Niektórzy tu szybko wybaczają,
ale nie żelaźni ludzie.
Przysięgałam Daenerys Targaryen.
Przysięgałaś tyrance.
Ona uwolniła nas od tyranki.
Pozbyła się Cersei,
a Jon Snow wbił jej nóż w serce.
Niech Nieskalani mu za to odpłacą.
Jeszcze słowo o mordowaniu Jona, a poderżnę ci gardło.
Przyjaciele, proszę!
Wystarczająco długo podrzynaliśmy sobie gardła.
Torgo Nudho. Dobrze wymawiam?
Gdyby nie ty i twoi ludzie,
przegralibyśmy wojnę z umarłymi.
Mamy wobec was niespłacalny dług,
ale pozwólcie nam spróbować.
W Reach jest ziemia. Dobra ziemia.
Ludzi, którzy na niej żyli, już nie ma.
Weźcie ją sobie.
Załóż ród. Nieskalani będą twoimi chorążymi.
Dość już wojny.
Tysiące was, tysiące ich.
Wiesz, jak to się skończy.
Musimy znaleźć lepszy sposób.
Nie chcemy zapłaty,
tylko sprawiedliwości.
Jon Snow nie może odejść wolny.
Nie ty o tym decydujesz.
Nie odzywaj się!
Nasłuchaliśmy się twoich słów.
Masz rację.
I nikomu nic to nie dało.
Ale decyzja nie należy do ciebie.
Jon popełnił zbrodnię tutaj.
Jego los spoczywa w rękach naszego króla.
Lub naszej królowej.
Nie mamy króla ani królowej.
Jesteście najpotężniejszymi ludźmi w Westeros.
Wybierzcie kogoś.
Wybierajcie.
Lordowie i lady!
Sądzę, że to najważniejsza chwila w naszym życiu.
Wybór, którego dziś dokonamy, na zawsze zapisze się w historii.
Stoję przed wami jako jeden z ważniejszych lordów Westeros,
weteran dwóch wojen.
Doświadczenie daje mi pewną zręczność w prowadzeniu spraw państwa,
- a zatem... - Wuju?
Usiądź.
Kogoś musimy wybrać.
Dlaczego tylko my?
Reprezentujemy wielkie rody, ale osoba, którą wskażemy,
nie będzie rządziła jedynie nimi.
Może decyzję o tym, co jest najlepsze dla wszystkich,
powinni podjąć...
wszyscy?
Dajmy też głos psom.
Ja spytam mojego konia.
Zakładam, że ty chciałbyś włożyć koronę.
Ja?
Krasnal?
Połowa ludzi gardzi mną za służbę Daenerys,
druga za to, że ją zdradziłem.
- Nie widzę gorszego wyboru. - A zatem kto?
Przez ostatnie tygodnie mogłem jedynie rozmyślać.
O naszej krwawej historii.
O popełnionych błędach.
Co jednoczy ludzi?
Armie?
Złoto?
Flagi?
Historie.
Nic na tym świecie nie może się równać z dobrą historią.
Jej się nie da zatrzymać.
Nie da pokonać.
A kto ma lepszą historię...
niż Bran Kaleki?
Chłopiec, który spadł z wysokiej wieży i przeżył.
Który wiedząc, że nie będzie chodził, nauczył się latać.
Który mimo kalectwa poszedł za Mur
i stał się trójoką wroną.
Jest naszą pamięcią,
skarbnicą naszej historii.
Naszych wojen, ślubów, narodzin, masakr, głodów,
naszych triumfów,
naszych porażek,
naszej przeszłości.
Kto, jak nie on, może nas powieść w przyszłość?
Bran nie chce władać i nie może spłodzić dzieci.
I dobrze.
Synowie królów bywają okrutni lub głupi,
jak sami dobrze wiecie.
Jego nigdy nie będą nas dręczyć.
To właśnie koło, które chciała strzaskać królowa.
Od tej pory władcy nie będą się rodzić.
Będą wybierani w tym miejscu przez lordów i lady Westeros,
po to, by służyć królestwu.
Wiem, że tego nie chcesz.
Wiem, że nie dbasz o władzę,
lecz pytam cię, czy jeśli zostaniesz wybrany,
przyjmiesz koronę?
Będziesz kierował nami najlepiej, jak potrafisz,
aż do dnia swojej śmierci?
A jak myślisz, po co tu przyjechałem?
Brandonowi Starkowi...
mówię "tak".
Tak.
- Tak. - Tak.
Tak.
Nie wiem, czy też mam prawo, ale "tak".
Tak.
Kocham cię, braciszku, teraz i zawsze.
Będziesz dobrym królem,
ale tysiące ludzi północy padło w wielkiej wojnie,
broniąc Westeros,
a ocaleni widzieli zbyt wiele
i bili się zbyt ciężko, by znów klęknąć.
Północ pozostanie niezależnym królestwem,
jakim była przez tysiące lat.
Za Brana Kalekiego,
Pierwszego Tego Imienia, króla Andalów i Pierwszych Ludzi,
Władcę Sześciu Królestw i Obrońcę Królestwa.
Za Brana Kalekiego!
Lordzie Tyrionie,
będziesz moim namiestnikiem.
Nie chcę tego, panie.
A ja nie chcę być królem.
Nie zasługuję na to.
Myślałem, że jestem mądry, a nie byłem.
Myślałem, że mam rację, a nie miałem.
Wybierz ser Davosa.
Wybierz kogoś innego.
- Wybieram ciebie. - Nie możesz.
Owszem, mogę.
- Jestem królem. - A to zbrodniarz.
- Zasłużył na sprawiedliwość. - Właśnie ją otrzymał.
Popełnił wiele straszliwych błędów.
Resztę życia poświęci na ich naprawę.
To nie wystarczy.
Jeśli oddamy cię Nieskalanym, wybuchnie wojna.
Jeśli oddamy ci wolność - również.
Dlatego król postanowił posłać cię do Nocnej Straży.
To ona wciąż istnieje?
Bękarty i ludzie złamani też potrzebują domu.
Nie weźmiesz sobie żony,
nie będziesz miał ziemi,
nie spłodzisz dzieci.
Nieskalani chcieli twojej głowy,
ale Szary Robak przystał na dożywotni wyrok.
Sansa i Arya chciały cię uwolnić,
ale wiedzą, że nowy król musi zaprowadzić pokój.
Nikt nie jest zbyt szczęśliwy,
a to znaczy, że wyszedł nam niezły kompromis.
Czy to było słuszne?
To, co zrobiłem?
Co zrobiliśmy.
Nie wydaje się słuszne.
Zapytaj mnie za dziesięć lat.
Nie sądzę, byśmy się jeszcze spotkali.
Nie byłbym taki pewien.
Kilka lat w roli namiestnika i każdy gotów szczać z krańca świata.
Wszyscy wsiedli.
Dobrze.
Płyniemy na wyspę Naath.
Chciałabym, żeby był inny sposób.
Wybaczysz mi?
Dzięki tobie północ jest wolna.
Ale straciła króla.
Córka Neda Starka będzie jej głosem.
O lepszym nie mogli marzyć.
Możesz mnie odwiedzić w Czarnym Zamku.
Nie mogę.
Myślisz, że ktoś odważy się zabronić ci wstępu?
Nie jadę na północ.
A dokąd?
Co jest na zachód od Westeros?
Nie wiem.
Nikt nie wie.
Tam kończą się wszystkie mapy.
I tam właśnie pojadę.
Masz Igłę?
Tutaj.
Panie.
Wybacz, że nie byłem tam, gdzie trzeba.
Byłeś dokładnie tam, gdzie powinieneś.
Ser Jaime Lannister, Królobójca.
Po zamordowaniu Joffreya I przez Tyriona Lannistera
służył królowi Tommenowi I.
Schwytany w Szepczącym Lesie
i uwolniony przez lady Catelyn Stark.
Postanowił wesprzeć siły ludzi.
Ruszył na północ, by dołączyć do obrońców Winterfell.
Następnie uciekł i pojechał na południe,
by ratować stolicę. Zginął w obronie swej królowej.
To nie...
Co to?
"Pieśń lodu i ognia".
Historia wojen po śmierci króla Roberta spisana ręką arcymaestera Ebrose'a.
Pomogłem mu przy tytule.
Mam się spodziewać krytyki swojej osoby?
Nie powiedziałbym.
Czyżby obszedł się ze mną łagodnie? Dziwne.
Nie?
- On... - Co?
Co napisał?
Chyba w ogóle o tobie nie wspomniał.
- Panie. - Panie.
Brakuje nam starszego nad szeptaczami.
I nad prawami.
- I nad armiami. - Tak, panie.
Odpowiednich kandydatów
poznasz w ciągu kilku tygodni.
A Drogon? Wiadomo coś?
Widziano, jak leci na wschód.
Im dalej, tym lepiej.
Spróbuję go odnaleźć.
Kontynuujcie.
Jak sobie życzysz, panie.
Ser Podricku.
Jesteśmy na twe usługi, królu Branie Kaleki,
władco i obrońco Sześciu Królestw.
- Niech panuje długo. - Niech panuje.
- Niech panuje.
Niech panuje długo.
Będzie lepiej.
Jestem pewien.
Ser Bronnie znad Czarnego Nurtu,
Lordzie Wysogrodu,
Wielki Marszałku Reach i starszy nad monetą,
czy Korona spłaciła swój dług wobec ciebie?
W pełni, lordzie namiestniku.
To dobrze.
Czas zaciągnąć nowy.
Musimy wykarmić ludzi.
Możemy liczyć na jakąś pomoc?
W rzeczy samej.
Lordzie Davosie, trzeba odtworzyć flotę i odbudować porty.
Owszem. Gdy tylko starszy nad monetą
i lord górnolotnych tytułów zapewni nam odpowiednie środki.
Starszy nad monetą zapewni,
gdy tylko sam się upewni, że jej nie straci,
- bo szybko mu tej monety zbraknie. - "Zabraknie".
- Jesteś też starszym nad gramatyką? - Wielki maesterze,
podczas studiów nad ściekami Casterly Rock odkryłem,
że czysta woda to zdrowsi ludzie.
Arcymaester również badał te kwestie.
- Odkrył... - ...że silni żyją, a słabi nie.
Znajdź najlepszych budowniczych.
Skoro o tym mowa, spłonęły też najlepsze burdele.
Starszy nad monetą skłonny jest sfinansować odbudowę.
Arcymaester nie sądzi,
by miały one korzystny wpływ na zdrowie.
Pewnie dlatego, że nie korzysta.
Wszyscy się zgadzamy, że statki mają pierwszeństwo.
Wyjątkowo niesłuszne stwierdzenie.
Wpakowałem się raz do burdelu z osłem i plastrem miodu...
Królowa północy!